LUMENCHRISTI BIBLIOPHILE

"ഇത് തികച്ചും സാങ്കൽപ്പിക കഥയാണ് " മരത്തടിയിൽ പണിത ആ ഭീമാകാരമായ കപ്പലിൽ ഒരുപാട് യാത്രക്കാരുണ്ടായിരുന്നു. സർവ്വ ജീവജാലങ്ങളെയും ഉൾക്കൊണ്ട നോഹയുടെ പേടകത്തോട് കിടപിടിക്കുന്നതാണ് ഈ കപ്പൽ. ഇതിലെ യാത്രക്കാർക്കെല്ലാം ഒരു പ്രത്യേകതയുണ്ട്. മറ്റൊരാൾ എടുത്തു നൽകിയ ടിക്കറ്റുമായിട്ടാണ് അവർ ഈ യാത്ര ചെയ്യുന്നത്. ചന്ദ്രന്റെയും നക്ഷത്രങ്ങളുടെയും വെളിച്ചത്തിൽ മാത്രം സഞ്ചരിക്കുന്ന ഈ കപ്പൽ കൂമൻ കൂകുന്നിടത്തു കൂടെ എല്ലാം പോകാറുണ്ട്.  എങ്കിലും മുൻപ് പറഞ്ഞപോലെ മറ്റൊരാൾ നൽകിയ ടിക്കറ്റ് ഉണ്ടെങ്കിലേ ഈ നിശാഗന്ധി പൂക്കുന്ന ഗന്ധം ആസ്വദിച്ചുള്ള യാത്ര സാധ്യമാകു. 'നമ്മൾ ഇനി എങ്ങോട്ടാണ് പോകുന്നത്? ' യാത്രക്കാരിൽ ഒരാൾ, കറുത്ത വലിയ തൊപ്പി വച്ചിരിക്കുന്ന കപ്പിത്താനോട് ചോദിച്ചു.  'എനിക്ക് പകൽ കണ്ണു കാണില്ലെന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയില്ലെ? പകൽ ഇവിടെ തങ്ങിയിട്ട് രാത്രി നമ്മൾ തെക്കോട്ട് യാത്ര തിരിക്കും.' "എന്റെ നാട്ടിലൂടെയാകും യാത്ര, എനിക്ക് അറിയാവുന്ന ആരെങ്കിലുമാകുമോ ഈ പുതിയ യാത്രക്കാരൻ" തെക്കോട്ടാണ് യാത്ര എന്ന് കേട്ടതും വലിയ വട്ട കണ്ണട വെച്ച, ഈ യാത്രക്ക് മുൻപ് നിയമം പഠിക്കുകയായിരുന...

                                      നിലംപൊത്താറായ തന്റെ തറവാടിന്റെ  വരാന്തയിലിരുന്ന് പോൾ സാമുവേൽ എന്ന പോളച്ചൻ തരിശായി കിടക്കുന്ന പാടത്തേക്കു നോക്കി. ആ കണ്ണുകളിൽ കണ്ണീർ നിറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലും തെളിച്ചമുണ്ടായിരുന്നു.  അപ്പാപ്പന്റെ കാലത്ത് ആ ഗ്രാമത്തെ മുഴുവൻ ഊട്ടിയ ഹരിത കലവറ,  ഇന്ന് എല്ലാ ജൈവഊർജവും കുഴിച്ചുമൂടിയ ശവപ്പറമ്പായിരിക്കുന്നു. താൻ ഓടി കളിച്ച മുറ്റം റാൻ മുള്ളുകൾകൊണ്ടു കാട് പിടിച്ചിരിക്കുന്നു.  തന്റെ ബാല്യവും, കൗമാരവും യൗവനവുമാണ് ഈ കാടുപിടിച്ചു കിടക്കുന്നതെന്ന് തിരിച്ചറിവിൽ  അണപൊട്ടിയ കണ്ണുനീർ തടയാൻ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ചു.  പോൾ സാമുവേൽ നഗരത്തിലെ ഏറ്റവും തിരക്കുള്ള നേത്രരോഗവിദഗ്ദ്ധനാണ്. ദിനംപ്രതി ഒട്ടേറെപേർക്ക്  കാഴ്ചയിലെ പോരായ്മ പരിഹരിക്കുന്നവൻ. കുറച്ച് നാളായി തന്റെ കണ്ണിനും ചിലപ്പോൾ കാഴ്ച മറയുന്നതായി അയാൾക്ക് തോന്നി. മറ്റൊരു ഡോക്ടറെകൊണ്ട് പരിശോധിപ്പിക്കാൻ അയാളുടെ അഹന്ത അനുവദിച്ചില്ല. അയാൾ ആ മങ്ങിയ കാഴ്ചയോടെ മുന്പോട്ട് പോയി.  സാവദാനം പോളച്ചന്...